Je koopt een fles van een brouwerij die je nog niet kent.
▶Inhoudsopgave
▶Inhoudsopgave
Je zet hem open, schenkt hem in, en proeft. Geen logo op het label die je vooroordeel activeert, geen verhaal op de achterkant dat je alvast overtuigt. Gewoon: wat zit er in dit glas? Dat is precies wat we deden.
Negen Amsterdamse brouwerijen, negen bieren, allemaal blind geserveerd. En wat me meteen opviel: de brouwerijen die het best scoorden, waren niet per se de bekendste. Maar die met het meest gedurfde brouwproces.
Waarom blind proeven eigenlijk?
We hebben allemaal vooroordelen. Ik ook. Zie je een fles van Brouwerij 't IJ, dan denk je: dit wordt goed.
Zie je een onbekende naam, dan ben je automatisch kritischer. Dat is menselijk, maar het zegt niks over het bier zelf. Blind proeven dwingt je om eerlijk te zijn.
En eerlijkheid is precies wat de craftbierscene nodig heeft, want er wordt veel gebrouwen in deze stad, maar niet alles is even sterk.
De opzet was simpel. Dertien proevers, variërend van hobby-drinker tot ervaren bierkenner. Negen bieren, allemaal in identieke glazen, geserveerd op 8 à 10 graden. Geen merknamen, geen stijlvermeldingen. Alleen een nummer.
De proevers scoorden op aroma, smaak, mondgevoel en algehele indruk. Ik zat erbij, maar scoorde mee als gewone deelnemer. Geen reden om mezelf voor te trekken.
De selectie: van helder brouwsel tot paddenstoelenbier
We wilden een eerlijke doorsnede van wat Amsterdam te bieden heeft. Geen exclusieve limited editions, geen bieren die je alleen op festivals vindt.
Alles moest verkrijgbaar zijn in de reguliere handel of via de webshop van de brouwerij. Dat maakt de resultaten bruikbaar, want uiteindelijk draait het om wat jij thuis in je koelkast kunt zetten. De negen brouwerijen: De Boodschappen, Labbrandt Brewery, Bourgogne & Blow, Tuinkens Brewery, Noordzijderij, Olieboom Brewery, Brouwmarkt, Van Beers en Kromhof Brewery. Samen vertegenwoordigen ze een breed palet: IPAs, porters, krieken, tripels, experimentele bieren. Precies de diversiteit die Amsterdam claimt te hebben.
De resultaten: verrassingen en teleurstellingen
Laat me direct zijn: de uitslagen waren niet wat ik had verwacht. De brouwerij die ik persoonlijk het hoogst inschatte, scoorde niet het best.
En de brouwerij die ik als "veilig" beschouwde, bleek juist een vlakte te hebben.
Dat is het mooie van blind proeven — ze dwingen je om je eigen aannames terug te brengen. Met een gemiddelde van 8.5 scoorde Tuinkens het hoogst. En eerlijk gezegd? Ik snap het wel.
Tuinkens Brewery — de onverwachte winnaar
Het bier — hun naamgenoot — is een fruitbier dat gerijpt wordt in eikenhouten vaten. Dat merk je. De complexiteit zit hem niet in de zoetheid, maar in de manier waarop de kruidigheid en de houttonen samenkomen.
Rode bessen, kersen, een subtiele warmte. Het mondgevoel is glad, bijna romig, en de afdronk blijft hangen. Wat me opvalt is dat dit bier geen marketingverhaal nodig heeft. Het verkoopt zichzelf, mits je het de kans geeft.
8.3, en dat is ruim verdiend. Kromhof brouwt Belgische stijlen, en ze doen dat met respect voor het origineel.
Kromhof Brewery — de Dubbel van de Kastelein
De Dubbel van de Kastelein heeft die klassieke combinatie van karamel, chocolade en gedroogd fruit, maar zonder zo te overdrijven dat het een suikertje wordt. De rijping in eikenhouten vaten geeft diepte, geen smaak. Er is een verschil.
Sommige brouwerijen gebruiken vaten om een signatuur te creëren; Kromhof gebruikt ze om het bier te laten ademen. Dat proef je. 8.2 voor een porter die "Darkness" heet.
De naam is geen toeval. Dit is een bier dat donker is in kleur, maar ook in karakter. Koffie, chocolade, een vleugje zwarte peper.
Labbrandt — Darkness, en die naam zegt alles
Het mondgevoel is romig zonder zwaar te zijn, en de afdronk is lang en warm. Labbrandt is een van de pioniers van de Amsterdamse craftscene, en je merkt dat ze begrijpen wat consistentie betekent.
Dit is geen experiment; dit is een brouwer die weet wat hij wil maken, en het keer op keer goed doet.
7.8 voor een IPA die krachtig is in hoparoma. Citrus, grapefruit, een vleugje tropisch fruit. De bitterheid is hoog, maar niet ongebalanceerd.
De Boodschappen — Hopzilla
Wat me hier opvalt, is de versheid. Een IPA die na drie maanden nog fris ruikt, verdient een plekje in je koelkast tussen de beste Nederlandse IPA's van 2024.
En dat is precies wat deze doet. De Boudschappen begrijpt hop-forward bieren. Ze overdrijven niet, ze vervuilen niet. Ze brouwen met precisie.
8.0 voor een New England IPA die precies doet wat hij belooft. Nevelig, fruitig, zacht. Mango, passievrucht, citrus.
Olieboom — Hazy Dream
De hopbitterheid is subtiel, bijna achterwege gelaten ten gunste van textuur. Dat is kenmerkend voor de hazy stijl, en Olieboom beheerst het. Toch vraag ik me af of dit bier ook na zes maanden nog even sterk is.
Hazy IPAs hebben de neiging om snel te verliezen in complexiteit. Dat is geen kritiek op deze specifieke fles, maar wel een observatie over de stijl als geheel.
7.9 voor een klassieke tripel. Banaan, citrus, een subtiele kruidigheid. Het is een solide bier, maar niet verrassend.
Van Beers — Brasserie Tripel
En misschien is dat precies het punt. Van Beers is een van de oudste craftbrouwers van Amsterdam, en ze brouwen met ervaring.
Maar ervaring betekent niet automatisch vernieuwing. Dit is een bier dat goed is, maar dat je al eerder hebt geproefd.
In een blinde proeverij, waar verrassing telt, is dat een nadeel. 7.5, en dat vind ik een beetje laag voor wat dit bier is. De zuurgraad is aanwezig, de fruitigheid van de kriek is genuanceerd, en de rijping geeft complexiteit.
Bourgogne & Blow — Kriek van de Zwaan
Maar lambic-achtige bieren zijn niet voor iedereen, en in een groepsproeverij kan dat wegen. Sommige proevers vonden de zuurte intens, anderen misten de zoetheid.
Dat is het risico van dit soort bieren: ze vragen aandacht en kennis. Zonder die twee, schrikken mensen terug. 7.2, en dat is het laagste van de "serieuze" bieren. De Winterse Tripel is fruitig, met tonen van banaan en peer, maar mist de diepte die je van een tripel verwacht.
Het mondgevoel is glad, de afdronk is medium, maar er gebeurt te weinig.
Noordzijderij — Winterse Tripel
Noordzijderij werkt met lokale ingrediënten en traditionele technieken, en dat bewonder ik. Maar intentie is niet hetzelfde als resultaat. Wie liever de beste Zeeuwse craftbieren ontdekt, ziet dat dit bier meer tijd of meer karakter nodig had om te overtuigen.
6.8, de laagste score. Maar laat me eerlijk zijn: dit bier was het meest gesproken. Gemaakt met paddenstoelen. Paddenstoelen.
Dat is moedig, en ik respecteer de experimentatie. Het aroma is aardig, bijna intrigerend. De smaak is complex, met een kruidige ondertoon die je niet direct verwacht.
Brouwmarkt — Sprookjesbos
Maar het mondgevoel is ongelijk, en de afdronk valt af. Experimenteel bier is moeilijk.
Je loopt het risico van een curiositeit in plaats van een bier dat je tweemaal koopt.
En dat is hier wat er gebeurt.
Wat deze proeverij me liet zien
Amsterdam heeft een levendige craftbierscene, maar levendig betekent niet automatisch goed. De brouwerijen die het best scoorden, deelden één ding: ze brouwen vanuit een duidelijke keuze.
Tuinkens kiest voor rijping in vaten. Kromhof kiest voor Belgische traditie.
Labbrandt kiest voor consistentie. Die keuzes zijn bewust, en je proeft ze. De brouwerijen die lager scoorden, hadden vaak geen duidelijke richting.
Of ze probeerden te veel tegelijk, of ze bleven hangen in een veiligheid die niet uitmaakt. Exclusiviteit zit hem niet in de schaarste, maar in de keuze van de brouwer om af te wijken van de massa. En dat is precies wat je in een blinde proeverij ziet: wie durft, en wie volgt. Wat ik meeneem van deze avond: koop minder bieren, maar koop beter.
Ga naar brouwerijen die je kennen, niet omdat ze populair zijn, maar omdat je hun werk begrijpt.
En een blinde bierproeverij organiseren is daar de perfecte manier voor. Het houdt je eerlijk, en het bier verdient dat.